Lada chwila bede mogla z duma krzyknac "hej, moje cycki maja dwadziescia lat!".

Chryste, jak nisko upadlam. Usmiecham sie i czuje radosnie. I taka jakas pozytywna sie stalam. Koszmar.

A mimo to, gdy zamykam oczy, wciaz wyobrazam sobie cudowne chwile w czasie przejazdzki tramwajem, przepychania sie do autobusu, stania w kolejce w sklepie.


Tesknie chyba. Bardzo.


No to toast za moja stara dupe. Ahoj panie bobrze!

naff 2.1.2007r.
mów!